فلمّا فهم « 1 » عليّ الإذن من أبيه ، شدّ على القوم وهو يقول : أنا عليّ بن الحسين بن عليّ * نحن وبيت اللَّه أولى بالنّبيّ واللَّه لا يحكم فينا ابن الدّعيّ

--> - از جمال پيغمبر خبر مىداد وقوت بازويش چون حيدر صفدر 3 اثر مىنمود . درايستاد واين رجز انشاد كرد : أنا عليّ بن الحسين بن عليّ * من عُصبةٍ جدُّ أبيهم النّبيُّ واللَّه لا يحكم فينا ابن الدَّعيِّ * أطعنُكُم بالرُّمحِ حتّى ينثَني أضربُكُم بالسّيف أحمي عن أبي * ضرب غُلامٍ هاشميٍّ علويٍّ 4 آن‌گاه چون شير شرزه ومار گرزه حملهء گران درداد وتيغ در آن كفار نكوهيده نهاد ، نهاد 5 . چنان مىنمود كه حيدر كرار ذو الفقار 6 به‌دست كرده ودر معركهء صفين آهنگ قاسطين 7 فرموده [ است ] . به هر جانب كه روى مىكرد ، لشكريان چون گلهء گرگ‌ديده ، پشت مىنمودند واز هول وهرب بر زبرهم به‌سر درمىرفتند . در اين حمله يكصد وبيست تن از كماة 8 رجال وفحول ابطال را مستهء سيف ومضغهء 9 سنان ساخت . 1 . درّافشان ( به ضم دال ) : پراكنندهء گوهر . 2 . شعشعه : درخشندگى . 3 . صفدر : كسى كه صف دشمن را مىشكافد . 4 . خلاصهء معنى : من على پسر حسينم كه پيغمبر جد أو است . به‌خدا كه زنازاده بر ما فرمانروايى نكند ، براي حمايت پدرم شما را با نيزه وشمشير مىزنم تا كج شود . 5 . نهاد أول به معنى « سرشت » ونهاد ثاني به معنى « گذاشت » مىباشد . 6 . ذو الفقار : لقب شمشير علىبن ابىطالب عليه السلام . 7 . قاسط : ستمكار ومقصود از قاسطين ، معاوية وپيروان أو مىباشد . 8 . كماة ( جمع كمي ) : دلاوران . 9 . مسته : طعمه ؛ مغضه : جويده . سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 2 / 351 - 352 بالجملة ، علىبن الحسين چون شير شكار ديده وپلنگ غضبان به ميدان تاخت واين ارجوزه فروخواند : أنا عليّ بن الحسين بن عليّ * نحن وبيت اللَّه أولى بالنّبيّ أما ترون كيف أحمي عن أبي 1 پس حرب درافكند وجنگ درانداخت وده تن از آن مردم پرخاشگر را از سقر مقر ساخت . 1 . من علىبن الحسين هستم . سوگند به خانهء خداوند ، ما به پيغمبر از ديگران نزديك‌تر وسزاوارتريم . نمىبينيد كه چگونه از پدرم طرفدارى مىكنم ؟ سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت سجاد عليه السلام ، 2 / 118 - 119 ( 1 ) - [ ذخيرة الدّارين : علم ] .